ഓ ഹൃദയമേ
നീയിവിടെ തന്നെ ഉണ്ടല്ലോ അല്ലെ,
വെറുതെയല്ല നീ ഇടക്കിടെ ചില നെഞ്ചിൻ കൂടിൽ നിന്നും ഞെട്ടിത്തരിച്ച് പിന്നെ പൊട്ടിത്തെറിച്ച് ഇല്ലാതാവുന്നത്.
ഇലക്ട്രിക്ക് കമ്പിയിൽ തട്ടി ഷോക്കടിച്ച്
തൂങ്ങിയാടുമൊരു പക്ഷിയെ പോലെ
ജല്ലിക്കെട്ടിൽ കാള കൂറ്റനാൽ
കുത്തിക്കുത്തിയിട്ട ഒടുക്കത്തെ
ശ്വാസം തേടി പിടയുമൊരു ശരീരം പോലെ
എമ്മാതിരി ടെൻഷനാണ് ചങ്ങാതീ നീ അനുഭവിക്കുന്നത്.,
എന്നിട്ടും നീ കരുത്തോടെ നിന്ന് പമ്പ് ചെയ്യുന്നുണ്ടല്ലോ.
പനി പിടിച്ച കുഞ്ഞിനെ പുതപ്പിനിടയിൽ കൈ വെച്ച് തൊട്ട് നോക്കുമൊരമ്മയെ പോലെ ഇടക്കിടെ ഞാൻ നിന്നെ തൊട്ട് നോക്കുന്നുണ്ട് ,,നീയവിടെ തന്നെയില്ലെ..
തുള വീണരാകാശം എത്ര വേഗമാണ്
നരച്ച് മഴ മൂടി കെട്ടി നിൽക്കുന്നത്..
മഴ കൊതിച്ച് നിൽക്കുമ്പോൾ ഭൂമിയെ പിളർക്കുമുഷ്ണമായി പടരുന്നത്..
വെന്ത് പോകുന്നല്ലോ സകലതും..
ഇന്നലെ അരുമയോടെ
നാം നട്ട കൃഷ്ണ തുളസി
ഉഷ്ണം ശമിക്കാൻ നാം മനുഷ്യർ
കരുതിയ ആര്യവേപ്പ്
തേവി നനക്കാൻ നമ്മൾ കാത്ത ചെറിയ അരുവി..
ഓസോൺ പാളികളെ തുരന്നെടുക്കുന്ന മനുഷ്യരിലെ ക്രുര ഫലിതങ്ങളാലാണത്രെ
കാലാവസ്ഥകൾ നിരീക്ഷണത്തിന് പിടി കൊടുക്കാതെയിങ്ങനെ മാറ്റപ്പെടുന്നത്.
ഇതിനായി സബ്സ്ക്രൈബ് ചെയ്ത:
പോസ്റ്റിന്റെ അഭിപ്രായങ്ങള് (Atom)
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ