അമ്മ

ഒറ്റക്കായി പോയ ആകാശത്തിന് കീഴിൽ ഞാൻ ഒന്നു കൂടി ചുരുണ്ട് കിടക്കും ....
അമ്മയുടെ മടിതട്ടിലെന്ന പോലെ

അന്നേരമമ്മയുടെ അരുമയായ വിരലുകളെന്റെ നെറ്റിത്തടം തഴുകും
അതിലലിഞ്ഞെന്റെ കണ്ണുകൾ പത്മതീർത്ഥം പോലെ പൊടിയും,

അമ്മയുടെ കൈകളാ കണ്ണീരൊപ്പി മുഖം തുടക്കുമ്പോൾ ഒരു വിശുദ്ധനെ പോലെന്റെ പാപഭാരങ്ങൾ കഴുകപ്പെടും.

നീയി നെറ്റിയിൽ ഉമ്മ വെക്കുമ്പോൾ
സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് ഉയർത്തപ്പെട്ടവനെ പോലെ അമ്മേ ഞാൻ ധന്യനാകും.....


നീയെന്റെ ചെവിയിൽ മൂളുമ്പോൾ
പാരിലെ സകല കിളികളുടെയും നാദം നിറഞ്ഞ പോൽ ഞാനാ സ്വരമാധുരിയിലലിഞ്ഞ് ചേരും.

അമ്മേ,,
എന്റെ കാഴ്ചയിൽ നിന്നും നീ
തെന്നി നീങ്ങും മുമ്പ്
ആ കൈവെള്ളകളിലുമ്മ വെച്ചാരാഗ്രഹം കൂടി..

ഉറക്കത്തിൻ പാളികൾ നുള്ളി യെടുത്തോടിയണഞ്ഞ ഈ കുഞ്ഞിനെ നിന്റെ കരസ്പർശത്തിൻ മാന്ത്രികതയനുഭവിപ്പിച്ചാശ്ലേഷിക്കു...,

ഉറക്കത്തിലറ്റ് പോയ എന്റെ ലോകത്തിലേക്ക് തിരികെ കടക്കാനുള്ള പാലം പോലെ
നിന്റെ മാറിലേക്കീ മുഖം പൂഴ്ത്തി
വെച്ച് എന്നെ സ്വീകരിക്കു.

ഞാൻ നിന്റെ ആകാശവും സ്വപ്നവു മായവൻ,നിന്റെ വേദനകളെന്നിൽ
തുടങ്ങുകയും എന്നിലവ സാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു..

അമ്മയെന്ന ധന്യതയും അമ്മയെന്നാധിയും ചേർത്തനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടവളെ
എന്നിട്ടും ഈ പുരുഷനിൽ നിന്നും
നിനക്ക് വേദന മാത്രം.. .